هنری رونگارتنر ۱۲ ساله که پدر مرحومش بازیکن بیسبال لیگ‌های فرعی بود، با وجود ضعف‌های جسمانی‌اش، با رویای بازی بیسبال بزرگ شده است. پس از اینکه بازوی هنری هنگام تلاش برای گرفتن توپ در مدرسه می‌شکند، تاندون بازوی او بیش از حد سفت جوش می‌خورد و این اتفاق به او اجازه می‌دهد تا توپ‌هایی با سرعت ۱۰۳ مایل بر ساعت پرتاب کند. لری «فیش» فیشر، مدیر کل تیم بحران‌زده شیکاگو کابز، هنری را در ورزشگاه ریگلی فیلد می‌بیند؛ آن هم پس از اینکه هنری توپ هوم‌ران حریف را از روی سکوهای بیرونی زمین مستقیماً برای گیرنده پرتاب می‌کند. به نظر می‌رسد هنری همان پرتاب‌کننده‌ای است که باب کارسون، مالک تیم، آرزویش را داشته است.